Działanie bomb polega na rażeniu odłamkami swej żelaznej skorupy (a niekiedy również dodatkowo rażeniem małych kulek wmieszanych w proch) w wyniku eksplozji prochu, już po upadku. Czas wybuchu bomby regulowano długością 1ontu. Skorupę tak konstruowano, aby upadła lontem górze. Było to możliwe dzięki grubszej, a więc cięższej ścianie - po przeciwnej stronie. By uniknąć zgaszenia podczas uderzenia pocisku w cel. Bombami nazywano również czasem ciężkie granaty artyleryjskie. Obecnie bombami nazywa się potocznie przede wszystkim bomby lotnicze, zastosowane po pierwszy w 1912 roku w Trypolitanii podczas wojny włosko-tureckiej. Jednakże historia podaje, że próbowano już podczas wcześniejszej, niestety nieudanej próby nalotu bombowego na Wenecję, przy użyciu balonów załogi, dokonali Austriacy w 1849 roku. Nowoczesne lotnictwo wojskowe używa bomb rozmaitych typów i żaru, burzących, zapalających i tym podobnych. Z biegiem czasu wykształciło się kilka rodzajów bomb. W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, pojawiła się bomba atomowa, a w 1952 roku - bomba wodorowa, zwana inaczej bombą jądrową. W wojnie morskiej używa się również bomb głębinowych do zwalczania i walki z okrętami podwodnymi.